Dolnośląskie | Kujawsko-Pomorskie | Lubelskie | Lubuskie | Łódzkie | Małopolskie | Mazowieckie | Opolskie | Podkarpackie | Podlaskie | Pomorskie | Śląskie | Świętokrzyskie | Warmińsko-Mazurskie | Wielkopolskie | Zachodniopomorskie

Obszary występowania największych i najmniejszych opadów w Polsce

Najsuchszym regionem Polski jest obszar, w którym paradoksalnie występuje wiele jezior i rzek. Chodzi o Kujawy z widokami błękitnych jezior i złotych pól.

Polska | Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu
Polska | Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu (by demorganna)

Deszcze i śniegi omijają Kujawy głównie dzięki ich położeniu w cieniu opadów. Przeważają tu masy powietrza, które ciągną z północnego zachodu. Zanim sięgną one Kujaw i wschodniej części Wielkopolski, tracą wilgoć przemieszczając się nad wyżej położonym Pojezierzem Pomorskim. Są też inne przyczyny małej ilości opadów w tym regionie, m.in. niewielkie zalesienie, ponieważ przeważają tam pola uprawne i rzadkością są nawet małe laski. W pobliżu jeziora Gopło spada rocznie nie więcej niż 300 mm wody, co stanowi najmniejszą wartość w całym kraju.

Zupełnie inaczej wygląda sytuacja w Tatrach, gdzie deszcz, śnieg i grad występują częściej niż promienie słońca. Na skałach i roślinach osadza się często szron. Obieg wody jest w tym regionie szczególnie intensywny. Tatry są obszarem o największej ilości opadów w Polsce.



Najlepiej widać to w Dolinie Pięciu Stawów, gdzie rocznie spada ponad 1800 mm wody, przeważnie od kwietnia do października. Najbardziej deszczowy jest zwykle czerwiec, a najmniejszej ilości opadów można się spodziewać w lutym, a w wysokich górach – we wrześniu. Na Kasprowym Wierchu występują przez 230 dni opady powyżej 0,1 mm. Przez 50 dni przekraczają 10 mm. Na tej górze najdłużej pozostaje też pokrywa śnieżna. Część opadów jest zwiewana, a kiedy jest ciepło, woda silnie paruje tworząc wspaniały widok.

Zimą dochodzi w Tatrach do ciekawego zjawiska inwersji temperatur. W dolinach jest wówczas chłodniej niż w wyżej położonych regionach. W kotlinach tworzą się jeziora mgły. Przez to powietrze w wyższych partiach staje się niezwykle przejrzyste i to w takim stopniu, że z wierzchołków Tatr można dostrzec tereny oddalone o kilkaset kilometrów.